Uit elkaar, een leven na de scheiding

Uit Elkaar klein

Een vriendin van mij wilde weten: hoe bouwen mensen na hun echtscheiding hun leven weer op? Dat vond ik inderdaad wel een boek waard. Het verscheen in 2005 en Yvonne Kroonenberg schreef er dit voorwoord bij:

‘Mijn vader was leraar Engels, een beroep dat hij verfoeide. Tolk had hij willen worden, congrestolk, zodat hij – ver van zijn gezin – een onafhankelijk bestaan had kunnen leiden. Omdat hij zijn droom niet kon uitvoeren, raadde hij mij aan naar de Tolkenschool te gaan: ‘Dan ben je aan niets en niemand gebonden en heb je overal in de wereld vrienden en collega’s!’

Ik schudde mijn hoofd. Het leek mij niks, tolk. Ik voorzag een studie die vooral bestond uit woorden leren en bovendien was ik verliefd. Ik wilde niet op reis, ik wilde trouwen.

Uit alle mogelijke interessante studies koos ik wat iedereen in die jaren koos: psychologie. Maar ik kwam er spoedig achter dat de psychologie zich ook al met woorden leren bezighield, onzinwoorden wel te verstaan. Een belangrijk studieonderdeel vormden de Leerprocessen. Die werden onderzocht met behulp van doolhoven waarin ratten op zoek waren naar voedsel, en door middel van lijsten onzinwoorden die proefpersonen uit hun hoofd moesten leren. Ik vond de psychologiestudie afschuwelijk. De boeken waren gortdroog, met veel statistische tabellen en theo­retische uitweidingen. Alleen af en toe werd er een mens ten tonele gevoerd, een Geval, aan de hand waarvan een theorie werd toegelicht.

Na een poosje ontdekte ik dat je de leerstof ook kon volgen als je eerst de Gevallen las. Vooral bij de Persoonlijkheidspsychologie en de Klinische Psychologie waren de Gevallen verhelderender dan de theorie en het leerboek las soepeler als je de saaie stukken oversloeg. Ik heb de methode nooit verleerd en hij komt nog geregeld van pas. Alleen in Uit elkaar hoefde ik hem niet in stelling te brengen.

Dido Michielsen voert de lezer mee langs een stoet van Gevallen, mensen die een scheiding meemaakten. Ze heeft de geschiedenis van de teloorgang van de verschillende huwelijken en liefdesrelaties zo vaardig ontleed en ingedeeld, dat de lezer moeiteloos meeleeft met Catherine, Stella, Bob en Sandra.

Mensen zijn het, verguisde liefdespartners die elk op een andere manier afscheid moesten nemen van de man of vrouw die ze ooit hadden gekozen als degene met wie ze oud zouden worden. Sommigen hadden kinderen, anderen kregen de kinderen uit het vorige huwelijk toegeschoven, als bruidsschat in de nieuwe relatie.

Dido Michielsen heeft de Gevallen zo beschreven, dat je als lezer het gevoel hebt dat je hun leven leert kennen, hun beweegredenen en hun verdriet. In een vlot tempo wordt de lezer bijgepraat over wat voorafging aan de scheiding, hoe de orkaan over hen heen raasde en hoe ze zich herstelden.

Aan het eind van het boek gekomen, wist ik meer over huwelijken en scheidingen dan tevoren. Er had zich een leerproces voltrokken zonder dat ik er moeite voor hoefde te doen, en ik betrapte mij erop dat ik een ogenblik blij was dat ik nooit ben getrouwd. Want alles in mijn leven is anders gelopen dan ik vooraf had gedacht. Ik ben geen tolk geworden, geen psycholoog gebleven en niemand heeft mij ooit ten huwelijk gevraagd.

Yvonne Kroonenberg

Uit Elkaar kopen?

Be first to comment