Een kwestie van persvrijheid

Tijdens de Sovjet-Unie, toen was de pers pas vrij om te schrijven wat hij wilde!

In een interview met de Financial Times legde Derk Sauer onlangs uit hoe het komt dat in Rusland de middenklasse volledige persvrijheid kent, in tegenstelling tot de massa die zich alleen via de televisie informeert. In het kort komt het erop neer dat het voor Poetin geen zin heeft die middenklasse dom te houden, omdat deze over internet en satelliet-televisie beschikt. Ook in Moscow Times komt dit onderwerp uitgebreid ter sprake. Deze anekdote over de persvrijheid ten tijde van de Sovjet-Unie staat er echter niet in:

De komst van een westerse uitgever was in 1990 belangrijk nieuws. Verrassend genoeg publiceerde de Kazakstan Pravda op een dag een groot interview met Derk, die zich niet kon herinneren ooit een journalist van die krant te hebben gesproken. In de Pravda had hij eerder al gelezen hoe hij van plan was de Sovjet-bermen op te fleuren met Hollandse tulpen, maar geen woord terug kunnen vinden van het gesprek dat hij met de journalist in kwestie had.

Derk begreep dat de Russische pers nogal vrij z’n eigen verzinsels rondstrooide. Dus toen een nieuw zakenblad hem om een interview vroeg, stelde hij gewiekst voor dat hij het dit keer zelf zou schrijven. Het stuk werd een paar weken later gepubliceerd: de eindredacteur had het volledig door elkaar gehusseld en vooral zijn eigen mening erin verwerkt. Derks collega Gennadi was stomverbaasd. Die had niet verwacht dat de Nederlander zó chaotisch zou schrijven…

foto: Lisa-Xiu Kok

Written By
More from Dido
De Boekenclub van Trouw:
Leuk, de Boekenclub van Trouw, trapt af met Lichter dan ik: Leest...
Read More
Join the Conversation

1 Comment

Leave a comment
Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *